Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΥΒΟΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΥΒΟΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 29 Ιουλίου 2008

Aβέβαιο το μέλλον των Ιατροκοινωνικών δομών για τους Έλληνες Τσιγγάνους


Ερώτηση για τον κίνδυνο διακοπής της λειτουργίας των Ιατροκοινωνικών δομών που προσφέρουν σημαντικότατες υπηρεσίες στους Έλληνες Τσιγγάνους, κατέθεσε προς τους αρμόδιους Υπουργούς, η βουλευτής Εύβοιας του ΠΑΣΟΚ κυρία Κατερίνα Περλεπέ-Σηφουνάκη.
Πανελλαδικά, λειτουργούν 30 τέτοιες δομές στις οποίες απασχολούνται πάνω από 170 ειδικοί επιστήμονες για να καλύψουν πολλαπλές ανάγκες 40.000 περίπου τσιγγάνων.
Στη δική μας περιοχή λειτουργεί από τον Σεπτέμβριο του 2006 το Ιατροκοινωνικό Κέντρο Χαλκίδας, με 5 εργαζόμενους που καθημερινά προσπαθούν να επιλύσουν κοινωνικά αιτήματα 500 περίπου τσιγγάνων.
Τα κέντρα αυτά που αποτελούν τις βασικές δομές του Εθνικού Επιχειρησιακού Σχεδίου για την Κοινωνική Ενσωμάτωση ξεκίνησαν από το 2005 ως συγχρηματοδοτούμενα προγράμματα του Γ. ΚΠΣ και η περίοδος της χρηματοδότησης τους λήγει τον Δεκέμβριο του 2008, ή για πολλά απ’ αυτά, τον Ιούλιο τρέχοντος έτους.
Όμως ,δυστυχώς, μέχρι τώρα, δεν έχουν εξασφαλισθεί με ευθύνη της Κυβέρνησης οι πόροι για τη συνέχιση της λειτουργίας τους και ο κίνδυνος να διακοπεί το έργο των Ιατροκοινωνικών μονάδων είναι ορατός.
Η κυρία Περλεπέ ερωτά τους Υπουργούς γιατί δεν έχει διασφαλισθεί ακόμη η χρηματοδότηση των δομών αυτών και ποια μέτρα θα λάβουν άμεσα, ώστε να συνεχιστεί απρόσκοπτα η λειτουργία τους προς όφελος των Ελλήνων Τσιγγάνων της χώρας μας και της Εύβοιας.

Τρίτη 15 Ιουλίου 2008

Η ΝΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΣΤΑΝΤΑΡΤ

Σοφία Ντούρου
Η ΝΑΣ στέκεται στο πλευρό του σωματείου και των εργαζομένων της Ideal Stadard για το δικαίωμα στη δουλειά και τη ζωή. Οι πολιτικές επιλογές στη χώρα μας και το βιώνουν αυτό καθημερινά οι εργαζόμενοι, με μαθηματική ακρίβεια, οδηγούν σε αδιέξοδα το λαό την ίδια στιγμή που στηρίζουν το μεγάλο κεφάλαιο να αυξάνει προκλητικά την κερδοφορία του.
Είναι τουλάχιστον υποκρισία από τα στελέχη της Ν.Δ. , του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, βουλευτές (νυν και πρώην), εκλεγμένους στην Τ.Α. ή τα συνδικαλιστικά όργανα στο νομό της Εύβοιας, να εκφράσουν τη διαφωνία τους στο κλείσιμο του εργοστασίου, να συμπαρασταθούν στους εργαζόμενους. Τα κόμματά τους εδώ και 15 χρόνια είχαν συνυπογράψει τη θανατική καταδίκη χιλιάδων εργαζομένων, με την ελεύθερη κίνηση κεφαλαίων που προέβλεπε η συνθήκη του Μάαστριχτ. Η επιχείρηση της Ideal Stadar δεν κλείνει το εργοστάσιο γιατί έπεσε έξω αλλά γιατί αποβλέπει σε μεγαλύτερη κερδοφορία , που θα την έχει με τα χαμηλότερα μεροκάματα που υπάρχουν σε άλλες χώρες , ή και στην πατρίδα μας αν βάλει μετά από ένα χρόνο , στο ίδιο εργοστάσιο εργολάβους στην παραγωγική διαδικασία. Η συνταγή αυτή είναι δοκιμασμένη . Η ανθρώπινη εργασία , αυτή που παράγει τον πλούτο για τον επιχειρηματία σημαίνει μόνο «κόστος». Οι κυβερνήσεις της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ, με τη συμβολή και του ΣΥΝ, φρόντισαν να του δώσουν κάθε «νόμιμο» δικαίωμα να πετάξει στο δρόμο πάνω από 200 οικογένειες και να ψάξει αλλού για πιο «φτηνό» εργατικό δυναμικό.
Αυτές οι δυνάμεις, τόσα χρόνια τώρα βλέπουν μια σειρά επιχειρήσεις να κλείνουν στο νομό, να απολύουν, να εντατικοποιούν τη δουλειά, να υπογράφονται συλλογικές συμβάσεις ντροπής του 1 ευρώ, τα λαϊκά στρώματα να υποφέρουν από την ανεργία, τη φτώχεια, την ακρίβεια, την ιδιωτικοποίηση κοινωνικών αγαθών και συνεχίζουν να υπερασπίζονται με νύχια και με δόντια, τους νόμους της αγοράς, την ανταγωνιστικότητα. Συνεχίζουν να προωθούν τα «οράματα» της Ε.Ε. και της ΟΝΕ και να θεωρούν «ανάπτυξή» ό, τι προκαλεί το ενδιαφέρον των επιχειρηματιών, των πολυεθνικών. Αναφέρονται συχνά στα προβλήματα της Εύβοιας, κάνουν και ερωτήσεις…Δεν αναφέρουν όμως ούτε τις αιτίες, ούτε τις ευθύνες των κομμάτων τους ούτε και τη δική τους στάση. «Να σε κάψω Γιάννη μου, να σ’ αλείψω λάδι»!!!
Καλούμε τους εργαζόμενους της Ideal Stadard για άλλη μια φορά να δώσουν τη μάχη. Γνωρίζουν ότι μόνο η ταξική πάλη κόντρα στο συμβιβασμό και τη συναίνεση είναι αυτή που μπορεί να δώσει λύση. Είναι ο μόνος δρόμος που αναδείχνει την κοινωνική αξία της εργασίας, που αναγνωρίζει ότι τον πλούτο τον παράγει η εργατική τάξη με τον ιδρώτα και το αίμα της και αυτός ο πλούτος της ανήκει. Είναι η τάξη που μπορεί, όταν πιστέψει στη δύναμή της να επιβάλει το δίκιο, τη λαϊκή εξουσία που θα έχει στο κέντρο τον άνθρωπο και την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών του.